Asociatia Immanuël

Het team 

Het is nu dinsdagochtend, ben weer terug in Bazna. Gisteren een dag meegedraaid met het team van Asociatia Immanuël. Henk. Marjolein, Petru en Ramona en ik kwamen gisterochtend bij elkaar voor een tijd van Bijbelstudie en gebed. Normaal zijn Fred en Jitske natuurlijk ook aanwezig, maar zij zijn nog in Nederland. Ik mocht wat delen over het anker, het symbool van de hoop. Dit omdat het motto van de stichting "Speranta pentru oameni" is; hoop voor de mensen. Natuurlijk is Jezus Christus onze hoop, hij is als de voorloper het Hemelse heiligdom ingegaan en heeft ons als het ware gezekerd, vastgelegd. Wij kunnen zeker zijn van ons behoud. Zo was de voorloper in de tijd van het Nieuwe Testament de persoon die verantwoordelijk was voor de anker van een schip. Hij ging soms vooruit als het schip de haven nog niet in kon. Hij legde dan het anker vast achter speciale rotsen zodat het schip vastlag ook al  was het nog niet de haven. Het touw waar het anker mee aan het schip verbonden was heette "de Hoop".

Petru's moeder.

De activiteiten voor de dag bestonden uit bezoeken aan mensen van de kerk, thuis en in het ziekenhuis. Zo gingen we naar Petru's moeder, zij heeft problemen met haar hart en is aan huis gebonden. We mochten voor haar bidden. Het gebed voor haar blijft dat ze haar ogen op Jezus richt en niet op haar omstandigheden. Al is het zo begrijpelijk gezien de conditie waarin ze is. God is gelukkig groter dan haar nood.

Na de middag een bezoek gebracht aan Moni, een vrouw in de TBC-kliniek in Tirgu Mures. Ze wacht op een operatie aan haar nieren. Tijdens het gebed voelde ze een bijzondere vrede in haar hart komen. God werkte.

Het laatste bezoek was aan Lili een jonge weduwe. Zij vertelde dat over hoe zij en andere Roemenen uitgebuit  worden in Europa. Diverse personen waaronder zijzelf hebben soms maanden gewerkt en dan met zo weinig geld afgescheept worden dat ze er niets aan over houden. Bedroevend om dat te horen. Ook voor haar mochten we  bidden en haar zuster Gabi. Bidt dat de Geest van armoede over Roemenië verbroken zal worden en dat het land Gods zegen zal gaan ervaren. Dat het gebed dat Jabes bidt ook voor Lili en Moni en de moeder van Petru mag gaan gelden. (1 Kronieken 4:9-10)

9  Jabes was de aanzienlijkste onder zijn broeders; zijn moeder had hem Jabes genoemd: want, zeide zij, ik heb hem met smart gebaard.
10  Jabes nu riep de God van Israel aan met de woorden: Wil mij toch overvloedig zegenen en mijn gebied vergroten; laat uw hand met mij zijn; weer van mij het kwade, zodat mij geen smart treft! En God schonk wat hij had gevraagd.

Vandaag boodschappen doen, mijn pantoffels zijn stuk gegaan dus op zoek naar nieuwe. Verder voorbereiden voor het Woord dat ik vanavond mag brengen tijdens de bidstond/bijbelstudieavond.

Op bezoek bij Moni.

Het ziekenhuis.