Dry bones

De kamers klaarmaken

Maandagmiddag. Even een update van de afgelopen dagen. Er wordt hard gewerkt aan het huis hier om de nieuwe kamers op de eerste verdieping in het voorhuis klaar te maken. Voor het festival van aankomend weekend komen diverse mensen op bezoek om mee te werken uit heel Europa. Zij moeten een aantal dagen onder gebracht kunnen worden en met de nieuwe kamers moet dat lukken.

Gisteren op zondag twee keer mogen spreken. Eerst in Bazna over de vrede van God. Jezus sprak vrede uit over de storm waarin  Hij en de discipelen terecht gekomen waren en Hij verweet de discipelen min of meer waarom zij dat niet gedaan hadden. Wij mogen vrede uitspreken over stormen waarin wij terecht kunnen komen. Jezus liet ons Zijn vrede achter om er mee de wereld in te gaan.

's Middags naar Igish geweest om weer te spreken in de kerk van Dana. Ook hier mocht ik spreken over de vrijsteden als beeld van Jezus die onze vrijstad is.

Kip, paprika en rode ui.

Na afloop met de voorganger mee naar huis geweest voor een kop koffie. Het was een goede tijd van bemoediging. Hij gaf aan dat het leiden van de kerk hem zwaar viel. Weinig vrucht na vele jaren werk. Het leek op gesprekken die ik al eerder deze reis met andere leiders gevoerd had. Ontmoedigd door de weinige zichtbare vruchten, geen zin om door te gaan. Ik moest steeds denken aan het profetische woord dat ik meekreeg vanuit The Cross over de dorre doodsbeenderen uit Ezechiël 37. Een uitzichtloze situatie waar Ezechiël alleen maar dorre skeletten zag. Door Gods woord te spreken kwamen de beenderen weer tot leven. (lijkt me wel een freaky gezicht)
Ik mocht de broeders vertellen dat ze leven kunnen uitspreken over hun uitzichtloze situatie, als ware het de dorre doodsbeenderen. Ik geloof dat er verandering zal komen en leven in hun situatie.

Het was goed om te merken dat Gods profetische woord accuraat is.

De zondag afgesloten met een heerlijk pizza en een glas (alcoholvrij) bier.

Vandaag rustig aan gedaan. Rodney en Heather zijn zojuist aangekomen. Het is al weer een paar jaren terug dat ik hen voor het laatst gezien heb. Genoeg om bij te praten. Morgen naar Jacodu om Ron en Jo te ontmoeten.