Zomaar een avond in Bazna....

Vanavond een prachtige lucht boven Bazna gezien na afloop van mijn bezoek bi Nicu en Dana. Er zit al dagen onweer in de lucht en het weer is niet wat ik van Roemenië in mei gewend ben. Vandaag was het zonnig en zo'n 20 graden maar er stond een stevige wind. Ook hier lijkt het klimaat te veranderen.

De lucht in brand.

Terug bij Casa Bucurii zag ik het pension dat een paar huizen verderop gevestigd is een Nederlandse bus staan van GeboTours uit Nieuwleusen.  Zij verzorgen reizen voor Effeweg. Al kun je vraagtekens zetten bij dat Effe, als je wet dat je bijna 1900 kilometer van huis bent. Wel leuk omdat te zien, zomaar op een gewone avond in Bazna.

Busje komt zo...?

Effe naar Roemenië met de bus.

Oude en nieuwe contacten...

Het is vrijdagochtend. Tijd om weer een korte update te geven van mijn activiteiten hier in Roemenië. op dinsdag en woensdag heb ik diverse leden van de kerk bezocht en met bijgepraat. Je aanwezigheid is voor velen een bemoediging en dat hebben ook hard nodig. Het leven is nog steeds erg zwaar voor sommigen. Bijvoorbeeld zuster Viorica, een oudere vrouw van rond de zeventig die de zorg heeft voor vier kinderen, deels haar kleinkinderen. De ouders zijn in het buitenland en nemen nauwelijks hun verantwoordelijkheid. Ondanks de omstandigheden vertrouwt ze op God.  Je merkt toch dat er (langzaam) een andere atmosfeer komt bij sommige families. Zuster Teuta, de grootmoeder van Cosmin, vertelde van bijzondere genezingen die God in haar familie had verricht. Met Cosmin gaat het goed. Hij is als premature baby geboren en heeft altijd een achterstand gehad, ook al omdat hij te veel afgeschermd werd en niet naar school ging. Hij heeft nu een privéleraar en hij ontwikkelt zich.
Bij alle bezoekjes mocht ik weer voor de mensen bidden.

Bij  Lele, Teuta en Cosmin

Gisteren, donderdag, een dag naar Clu geweest. Eerst om Natanael en Hermonia (Mona) Pop te bezoeken. Zij waren in Bazna in het eerste weekend dat ik hier was en ik wilde hen graag beter leren kennen en met hen bidden voor Cluj, de stad waar zij wonen. We hebben samen op een van de heuvels rond deze stad gebeden en Gods openbaring gezocht over deze stad. God sprak dat hij de jeugd wil vrijzetten om Zijn plan uit te voeren. Jeugd die nu vaak door de oudere generaties beperkt worden. Natanael en Mona organiseren jaarlijks sportkampen, vergelijkbaar met Sunrise van Athletes in Action. Deze kampen zijn groeiend en we hebben gebeden dat ze een enorme impact gaan hebben op de stad. Ik mocht ook de Indoorspeelplaats Kids Square bekijken die zij opgezet hebben in een oude industriehal.  Ze zijn zoekende naar Gods plannen hierin en we mochten daar samen voor bidden.

Cluj

Kids Square

Na het bezoek aan Natanael en Mona ben ik naar de nieuwe basis van Jeugd met een Opdracht geweest in Cluj. Florin en zijn vrouw Laura hebben deze basis onlangs gestart en het huis waar we elkaar ontmoeten was net deze week gehuurd. Er was een team van JmeO uit Oekraïne aangekomen die hun Outreach in Roemenië hadden. Ik viel met mijn neus in de boter want er was een barbecue voor hen om met elkaar kennis te maken. Ik kon mee-eten en meedoen met de kennismakingsronde. Het deed me denken aan de keren dat ik de basis van JmeO in Medias bezocht en met de staf en de DTS-studenten kon optrekken. Ik kon nog een kort woord met de jongeren delen. Het was goed kort bij te praten met Florin na elkaar 4 jaar niet te hebben gezien. We hebben afgesproken dat we elkaar weer vaker zullen zien. Florin en Laura zijn deel van de zelfde kerk als Natanael en Laura en ik weet zeker dat er een nieuwe samenwerking zal zijn met hen. Het bijzondere is dat in de dienst in The Cross toen ik gezegend werd voor deze reis, er geprofeteerd werd dat er nieuwe samenwerking zou komen. De contacten van vandaag zijn voor mij duidelijk de bevestiging van dit woord. God is een sprekend God.

Bij Jeugd met een Opdracht in Cluj

De terugreis naar Bazna was best intensief. Het was donker en het regende en dat maakte het rijden vermoeiend. Gelukkig heb ik vandaag een rustige dag om bij te komen. Straks de preek voor komende zondag voorbereiden en wellicht nog een enkele bezoekje doen vanmiddag.

Het Paasweekend.

Het is nu dinsdagochtend. Heb even tijd om verslag te doen van de activiteiten van de afgelopen dagen. Zaterdag een relaxte dag gehad in Solavastru bij Fred en Jitske. Fred was jarig en we mochten dit vieren. Het weer was prachtig alhoewel een beetje plakkerig. Het was goed om bij te praten en samen te bidden. Op de terugweg terecht gekomen in een gigantische onweersbui bij Targa Muresh. Ik had besloten om via een nieuw stukje snelweg terug te rijden. Er is zo'n 17 kilometer nieuwe snelweg klaar tussen Targa Muresh en Iernut. Vandaar nam ik de weg naar Tarnaveni. Voor mij een berucht weg. Het slechtste stuk weg dat er in mijn ogen was. Hier ben ik in 2012 een set schokbrekers aan verloren. Lees hier het verslag van mijn blog uit die tijd. De weg is verbeterd. Toch was het intensief rijden omdat door de regen je niet kon zien of er nog gaten in de weg zaten.

Zondag was het eerste Paasdag hier in Roemenië. De mensen kwamen letterlijk op hun Paasbest naar de kerk. Het was druk. Een grote groep uit Medias  van Jeugd met een Opdracht was aanwezig en veel mensen uit Bazna die normaal niet zo vaak komen. De lofprijs was fijn en Ionatan deelde een woord over het getuigen zijn van de opstanding van Jezus. Hier een kort stukje lofprijs:

Na de dienst gegeten bij Ionatan en Diana. Diana's moeder was er ook en we hadden heerlijke traditionele Roemeense gerechten. Sarmale cu mamaliga. Ik houd wel van de Roemeense keuken.

Sarmale cu mamaliga.

Zondagavond voor mijn doen vroeg naar bed gegaan. Nadeel is wel dat ik dan 's nachts wakker wordt en een poos wakker lig.

Maandagmorgen, gisteren, voor het eerst in jaren weer eens lopend naar het huis van George en Luminita gelopen. Door mijn Ischias was dit al die tijd te ver. Maar zonder pijn ging het goed deze keer. Dankbaar.

Bij George en Lumi mocht ik sinds jaren Claudius en Naomi weer ontmoeten. Claudius heeft jarenlang de kerk in Bazna geleid en BHOP, Bazna House of Prayer. Sinds een aantal jaren is hij nu voorganger van een gemeente in Timisoara.  Het was goed om (kort) bij te kunnen praten.

In de middag naar Igishe geweest om Robert en Dana te ontmoeten. Het weer goed, niet te warm. Het is prachtig om het Roemeense land te zien met het frisse groen van het voorjaar.

Het mooie Roemeense land.

In The Sanctuary bijgekletst met Robert en Dana. Robert liet me een stukje van zijn hobby zien. Hij is bezig een maliënkolder te maken. Dit is een middeleeuws "vest" gemaakt van metalen ringetjes en is een vorm van harnas dat bescherming biedt tijdens het vechten.  Robert is lid van een groep die wapens namaakt en middeleeuwse gevechten naspeelt.

Als laatste gisteren een bezoek gebracht aan Nutsu en zijn vrouw Anca. Zij leiden de kleine kerk in Isghise. Ik heb daar een aantal keren mogen preken. We hebben samen gebeden. Nutsu heeft een verlangen naar de werking van de Heilige Geest in zijn gemeente, alleen geloven sommigen dat de werking van de gaven van de Heilige Geest niet meer voor  deze tijd is. De profetische woorden die God me gaf waren duidelijk bemoedigend.

Als ik naar Roemenië ga geeft God me vaak een speciaal woord uit de bijbel dat terugkomt in de gebeden met verschillende mensen. Deze keer bepaalde God me bij de gebeurtenis dat David met Goliath wil vechten en Saul hem zijn harnas wilde aantrekken.

38 Toen kleedde Saul David in zijn wapenrok, zette hem een koperen helm op het hoofd en deed hem een pantser aan. 39 En David gordde zijn zwaard aan, over zijn wapenrok, en hij deed moeite om te lopen, want hij had het nog nooit beproefd. Toen zeide David tot Saul: Ik kan hierin niet lopen, want ik heb het nog nooit beproefd. Daarop ontdeed David zich ervan, 40 nam zijn staf in de hand, zocht zich vijf gladde stenen uit de beekbedding en deed ze in de herderstas, die hij bij zich had, in de tas voor de slingerstenen, maar zijn slinger hield hij in de hand. Zo naderde hij de Filistijn.

Bijbel. Vertaling 1951. (1951). (1 S 17:38–40). Nederlands Bijbelgenootschap.

Zo vaak worden we door andere mensen in een harnas gedrukt dat niet bij ons past maar waar we toch instappen en waar we ons ongemakkelijk in voelen. Wij mogen net als David onze eigen wapens leren gebruiken waar we ons wel bij voelen. Hij had geleerd de schapen te beschermen met slinger en steen en daarmee was hij effectief.  Zo wil God ons leren datgene wat Hij ons heeft gegeven en waar we ons zeker in weten, te gebruiken.
Dit woord mocht ik nu al diverse keren delen met leiders hier in Roemenië die vaak vast zitten in schema's en programma's die vaak door anderen zijn bedacht.  Ik bid dat ze net als David leren zichzelf te zijn en zo hun reuzen kunnen verslaan.

David in zijn "eigen harnas".

Hristos a inviat...!

Vandaag Pasen hier in Roemenië. Jezus is waarlijk opgestaan. Elke dag mogen we leven uit de zekerheid dat Jezus Christus de dood heeft overwonnen!

Goede vrijdag.

Het is hier nu Goede Vrijdag. De dag dat we gedenken dat Jezus werd gekruisigd. Wel een beetje vreemd dat we in Nederland vorige week al Pasen hebben gevierd en dat we dat hier in Roemenië pas dit weekend doen. Dit komt omdat er twee christelijke kalenders zijn: de Katholieke en de Orthodoxe. Soms valt het samen en soms kan er wel tot 6 weken verschil tussen zitten.

De afgelopen dagen, gisteren en vandaag, vooral weer bezoekjes afgelegd bij diverse leden van de kerk hier in Bazna. Naast de bezoekjes ook een aantal wasjes gedraaid. Deels mijn eigen kleren, maar vooral het beddengoed van de bezoekers die hier begin van de week waren. Van zeven bedden dus dat was best een kleine berg.

Zoals al gezegd is het vandaag Goede Vrijdag en vanavond kwam de kerk bijeen om samen avondmaal te vieren. Na een tijd van lofprijs en aanbidding werd het avondmaal ingeleid door Ionatan en daarna kon iedereen naar de tafel komen om het avondmaal te nemen. Ik mocht nog een kort woord delen dat met het Joodse Paschafeest het lam dat geslacht moest worden door de priester beoordeeld werd en niet de persoon die het lam bracht. Ook bij andere offers werd het dier dat geofferd werd en niet diegene die het dier bracht ten offer.
Met Pasen vieren wij dat Jezus als ons Paaslam is geslacht. God beoordeeld Jezus als offer en niet ons. Het lam moest gaaf zijn en Jezus was een perfect offer, zonder enige zonde. Hij nam onze zonden weg en daarom worden wij er niet meer naar beoordeeld. Toch blijven velen vaak nog zichzelf beoordelen (veroordelen) terwijl er een perfect Lam voor ons geslacht is.

Het avondmaal

Na de dienst was er een tijd van vieren (sărbătorie) met koffie en cake en allerlei andere lekkernijen. Dit is vast een voorproefje voor het feest van zondag als de opstanding van Jezus gevierd wordt. Pasen is een familiefeest, velen zijn overal uit Europa teruggekomen om dit feest te vieren.

Morgen een ander feest. In Nederland is het Koningsdag. Ik ga hier de verjaardag van Fred vieren in Solavastra. Hij is toevallig op dezelfde dag geboren als de koning.

De was.

De dienst

Sărbătorie

Dagje Jacodu

Ben terug van een dag Jacodu. De dag begon fris maar werd al snel schitterend. Vandaag dus op bezoek geweest bij Ron en Jo in Jacodu om bij te praten over het werk dat zij met Love Light Romania allemaal verzetten.

Moderne paard en wagen...?

Er is weer een hoop te melden sinds mijn laatste bezoek in oktober vorig jaar. Op dit moment wordt er gewerkt aan de verbouw van één van de huizen die ze hebben kunnen aankopen. Doel is een keuken te maken met een aantal plekken om te kunnen koken. Doel is om er een "Cooking workshop" van te maken. Een plek waar, vooral meiden, kookles kunnen krijgen en zo vaardigheden opdoen die ze later kunnen gebruiken bij een eventuele baan. Deze kookwerkplaats is naast de mechanische werkplaats en het naaiatelier, dan het derde project waar jongelui werkervaring kunnen opdoen. Ik ben altijd onder de indruk van de visie die Ron en Jo hebben en hoe ze die praktisch weten te maken. God bevestigd soms op hele bijzonder wijze dat het werk dat ze mogen doen Zijn werk is. Toen de visie voor de kookwerkplaats was geboren ontvingen Ron en Jo een een aantal dozen met kleding en materialen voor de tweede hands winkel. Toen zij deze uitpakten kwam er een heuse koksmuts te voorschijn en allerlei schorten. Maar met  name de koksmuts was voor Jo een bevestiging dat de kookwerkplaats in de plannen van God lag.

Jo legt uit hoe ze de kookwerkplaats voor zich ziet.

Het tweede deel van de kookwerkplaats.

 We hebben veel gepraat over de toekomst, ook over de wens dat er een kerk voor de zigeunergezinnen mag komen en de stappen die er gezet zijn om hier toe te komen. Ook al leverden die niet altijd dat wat er van verwacht werd. Ron en Jo zijn geen kerkplanters en ze hopen en bidden dat er geschikte personen zullen komen die deze roeping wel hebben.

Tussen alle gesprekken door werd er nog heel wat heen en weer gereden om Maria en twee van haar broertjes naar één van de landbouwprojecten te brengen waar ze aardappels gingen poten voor het nieuwe landbouwseizoen.

De aardappels worden gepoot.

Tijdens één van de tripjes liet Ron me twee apparaten zien die ze konden aanschaffen. Het zijn briket makers. Van zaagsel uit de werkplaats kunnen op een droge wijze, of natte wijze briketten geperste worden die gebruikt kunnen worden om te verbranden in een houtkachel of fornuis. In natte briketten kan ook papier en karton verwerkt worden, Alles om zo efficiënt mogelijk om te gaan met de middelen die ze hebben .

De droge brikettenpers.

In de gesprekken over het Jacoduproject vertelde Jo me dat ze sponsoring zoekt voor een groep van vijf kinderen die deelnemen aan het Onderwijsproject, maar te weinig naar school gaan om voldoende te leren. De ouders zijn hierin niet de stimulans die nodig is. Zij nemen op dit moment niet deel aan de naschoolse programma die door Eva geboden wordt aan de kinderen die wel normaal de schoollessen volgen. Eva is de docent die door de stichting betaald wordt om de kinderen te ondersteunen in het leerproces.
De vijf kinderen vragen geregeld aan Jo wanneer zij naar Eva mogen. Het verschil ontwikkeling is echter zo groot dat ze niet mee kunnen draaien met de groepen die Eva nu al verzorgd. Jo wil daarom een extra groep gaan starten waarin deze kinderen basiszaken gaan leren als klok kijken, de dag van de week herkennen, tellen enzovoort. In de hoop dat de ouders zo gestimuleerd worden de kinderen vaker naar school te sturen.
Een extra groep betekend wel dat Eva extra ingezet moet worden en daarvoor betaald zal moeten worden. De kinderen krijgen dan ook een maaltijd aangeboden en al met al brengt dit extra kosten met zich mee. En hier zoekt Jo sponsoring voor. Ik heb toegezegd dat ik het mee zal nemen naar Nederland. De kosten voor de extra groep komen volgens een schatting van Jo op tweeduizend euro per jaar. Dit is per kind ongeveer vijfendertig euro per maand.

De nieuwe schoolgroep...?

Het was een fijne tijd samen we konden samen met gebed afsluiten. De Engelsen hebben er een mooi woord voor: Fellowship. Het is goed om Ron  en Jo ook in gebed te blijven steunen in het werk dat zij doen.

Let it rain....

Het is nu maandagmiddag. De eerste paar dagen hier zitten er al weer op, al heb ik het gevoel dat ik hier al weer lang ben. Toen ik aankwam vrijdag viel me op dat de kerk na bijna 15 jaar een bord aan de gevel heeft zodat je kunt zien dat er een kerk is.
Ik hoop dat het een vooruitblik is voor het geestelijk zichtbaar zijn van de kerk.

De kerk is zichtbaar.

Zaterdagmiddag naar Igishe geweest om de spullen die ik nog achterin de auto had liggen af te geven zodat ik de achterbank weer kon gebruiken. Ik werd hartelijk begroet door Imre.
Het was goed om alle bewoners van de Sanctuary weer te zien. Ik mocht met ze bidden. Imre liet vol trots zijn zwembad zien dat hij had gekregen en hij liet duidelijk merken dat hij niet kon wachten om het te gaan gebruiken. Hij is gek op water en dus op zijn zwembad. Ik moest een foto van hem maken.

Imre en zijn zwembad

De afgelopen dagen veel opgetrokken met Flavius Blaga, zijn vrouw Christina en twee vrienden die hier in Casa Bucurii verblijven samen een ander echtpaar. Zij hebben een week bijbelonderwijs gegeven over discipelschap. Veel gepraat over het werk dat God in Bazna is gestart, de profetische geschiedenis en de visie die er is, maar dat het op één of andere manier niet lukt om door te breken. Flavius zei dat er een gebrek aan strategie en structuur is waarmee de visie uitgewerkt kan worden. De kerk heeft apostolisch leiderschap nodig die hen in de juiste richting leidt.
Gisterochtend mocht ik preken over Gods Woord als het tweesnijdend zwaard. In de oorspronkelijke taal van de bijbel werd het een tweemondig zwaard genoemd. Als onze mond het zelfde spreekt als wat God spreekt dan is Gods woord een scherp wapen.

Gisteravond was er een profetische dienst. Flavius leidde deze. Het was een bijzondere avond. Veel mensen stapten uit in het brengen van profetische woorden. Er was een tijd van gebed, waarbij de ene helft van de kerk mocht bidden voor de andere helft. Het was een hele aparte ervaring. De hemel was open en veel mensen waren aangeraakt. De Heilige Geest sprak dat Hij de kerk toegerust had met kracht en dat ze deze mochten gaan gebruiken om de wereld te bereiken. Dat mensen naar de kerk zouden komen om Gods redding en genezing te zien en te ervaren.
Dit laatste werd vanmorgen op heel aparte wijze geïllustreerd. Tijdens de maandagochtend bidstond bij Georghe en Luminita stond er ineens een vreemde man voor de deur die uit de buurt van Brasov kwam. Hij, Alexandru,  was door God naar Bazna gestuurd en had op het gemeentehuis gevraagd waar hij christenen kon ontmoeten. Daar hadden ze hem naar het huis van Georghe gestuurd. We mochten met ons allen voor hem bidden en over hem profeteren. Alexandru was zichtbaar geraakt het was erg bijzonder.

Voor mij was dit als de eerste druppels van de regen. De regen komt. Vele mensen zullen komen om Gods tegenwoordigheid te ervaren die Hij wil tonen in de kerk van Bazna. De kerk moet daarom zichtbaar worden en vol zijn van het verlangen naar de kracht van de Heilige Geest.

Ik luisterde gisteren het lied van Kent Henry; "Spirit touch Your church". Dit lied raakte me weer net als twintig jaar geleden toen God mij riep om in Raalte tijdelijk de evangelische gemeente aldaar te ondersteunen. Het verlangen is weer aangewakkerd om Gods kerk te dienen en de mensen te bemoedigen en te helpen om op hun plaats te gaan staan zodat de kerk gaat laten zien dat Jezus Zijn Liefde willen tonen aan iedereen. LET IT RAIN. Hieronder kun je het lied beluisteren door er op te klikken.