Omschakelen

Zo vroeg dat het nog leeg was.

Het is vrijdagavond half acht in Roemenië. Ben vanochtend kwart voor vijf vertrokken naar Dortmund Airport.  Extra vroeg vertrokken omdat de ervaring van afgelopen jaren leerde dat het erg druk is op het tijdstip dat mijn vliegtuig vertrekt omdat er dan meerdere vluchten van WizzAir vertrekken. Maar de drukte viel reuze mee omdat er een tweede Security poort is gemaakt zodat men sneller er door de check heen is. Ik was zelfs zo vroeg dat de paspoortcontrole er nog niet was.

Dit lampje wil je liever niet zien.

De vlucht verliep vlekkeloos en in Sibiu werd ik netjes opgewacht door een aardige jongeman van Classwagen met een bordje met mijn naam. Hij was van het verhuurbedrijf waar ik de auto ging huren. We liepen direct naar de auto en daar werd alles afgehandeld. Nog nooit zo soepel gegaan. Met mijn mooie nieuwe VW Polo op weg naar Bazna. Gaat na 5 kilometer het lampje van de bandenspanning branden. "Toch geen lekke band"denk je dan. Gestopt bij een parkeerplaats. De banden zagen er op het oog goed uit. Maar gebeld met het verhuurbedrijf. Die vertelde me dat als de banden er goed uitzagen ik de druksensor kon resetten en hij leidde me door de procedure via het touchscreen. Gelukkig lampje ging uit, vermoedelijk waren de winterbanden die er kort daarvoor erop gezet waren niet opnieuw ingesteld in het systeem.

Het is wel overschakelen. De afgelopen dagen/weken waren druk, veel  dingen die speelden waar energie in gestoken moest worden. Druk op het werk. Niet echt bezig kunnen zijn met me voor te bereiden op deze tijd hier in Roemenië. Maar nu ben ik er en ga me richten op wat ik voor God kan doen. Mooie profetische woorden meegekregen gisteren toen  er voor de reis gebeden werd. Ik ga verwachten dat Gods Woord krachtig zal zijn en dat Hij me gaat gebruiken. Morgen ga ik naar Solovastru bij Reghin. Helaas zijn Fred en Jitske in Nederland, maar ik zie mijn vrienden Henk, Petru en zijn kersverse vrouw Ramona weer. De dag was lang, straks maar vroeg naar bed.