The last day.

Ighis

De laatste dag alweer. Wat rest is me klaar maken voor de reis. Mijn schone kleren weer inpakken. De tassen met vuile was in de auto zetten. Een paar eitjes bakken voor morgen onderweg op brood. Vroeg naar bed en hopelijk goed slapen en dan morgen rond half vijf vertrekken naar Duitsland. Ik heb een hotel geboekt in Parsberg. Het is een hotel dat net geopend is, dus ik ben benieuwd.

Maar vandaag stonden er nog twee bijeenkomsten op het programma. Eerst om tien uur preken in een kerk in Ighis.

De mannenbijeenkomst.

Het bleek een biserica crestina dupa evanghelie. In Nederland bekend als de vergadering der gelovigen. Een vrij traditionele kerk waar de mannen en vrouwen gescheiden zitten. Maar omdat Dana mij vertaalde zat ik in het vak van de vrouwen.... Ik mocht spreken over mijn favoriete bijbelgedeelte over de oudste broer van de verloren zoon. Deze boodschap heb ik wel vaker mogen brengen en ik geloof dat dat deel van mijn roeping voor Roemenië is. Ik sprak niet lang  en het was nog geen twaalf uur dus zette Sandu, die de dienst leidde, nog een keer de puntjes op de i. Maar het was een goede aanvulling voor zover ik het kon begrijpen. Achteraf kreeg ik van Dana te horen dat men vond dat de woorden vol leven waren en dat het hun harten raakte. Ik moet zeker terugkomen en dat zal ik zeker doen.

Na de kerkdienst heb ik afscheid genomen van de bewoners van The Sanctuary en Ron en Jo in Casa Mariana. Ik hoop hen gauw weer te zien. In Medias nog wat drinken gekocht voor onderweg, benzine getankt en voor de laatste maal naar Bazna gereden waar er nog een mannenbijeenkomst wachtte om vijf uur.

Ook hier mocht ik spreken. Ik deelde met de mannen mijn laatste stroopwafels die gretig aftrek vonden. Daarna mochten we nadenken over "man zijn naar Gods hart" zoals David was. Belangrijkste conclusie was om veel in Gods nabijheid te zijn en Hem echt te leren kennen. Na nog wat nagepraat te hebben was het tijd afscheid te nemen. Waarschijnlijk weer terug in oktober. Nu eerst pakken, slapen en dan terug naar Nederland. Zoals altijd mixed feelings.