Gewoon op straat...

Op bezoek bij broeder Valer

Vanmorgen (2 mei) op bezoek geweest bij diverse mensen, alle leden van de kerk hier in Bazna. Onder weg kwamen we "Lele" tegen, een zoon van broeder Valer. Hij was op weg om medicijnen te halen. Hij is of moet nog geopereerd worden aan zijn buik, dat was mij niet geheel duidelijk. Ik zei dat ik voor hem wilde bidden. "Hier op straat?" zei hij enigszins verschrikt. Ja gewoon op straat. Ik bad voor hem dat de pijn zou verdwijnen en hij gaf aan dat hij het voelde weggaan. Ik omhelsde hem gewoon op straat om hem te laten merken dat God om hem geeft en hem niet verlaten had. Tranen kwamen in zijn ogen. Jezus liefde raakte hem aan. Ik ervaar de laatste tijd steeds meer en meer dat dit wel eens de bedoeling voor de kerk in deze tijd kan zijn. Uitreiken naar de mensen, gewoon op straat. Bidden voor de zieken, de gebrokenen en eenzamen. God zal Zijn kracht eraan verbinden.

We mochten daarna broeder Valer en zijn schoondochter bezoeken. Altijd weer een warm welkom. Het is een vast onderdeel van mijn tijd in Bazna geworden om hem te bezoeken en voor hem te bidden. Toen we baden voor de schoondochter voor rheumatische pijnen voelde ze iets van af glijden en ervoer zij een verlichting.

Cosmin

Hierna hebben we nog bezoeken afgelegd aan zuster Teuta en Cosmin. Voor Cosmin speciaal gebeden dat zijn voeten hersteld zullen worden. Hij loopt  als gevolg van prematuur geboorte op zijn tenen. Hij moet speciale beugels om dit te voorkomen. maar ik kan wel geloven dat hij dat niet wil omdat dat zeer doet.
Het laatste bezoekje was aan zuster Viorica, zij is ziek en al een tijdje niet in de kerk geweest. Wat me hier ook weer opviel was dat het gebed zo'n enorme verandering in het gemoed van mensen kan bewerken. Was ze eerst negatief en gericht op haar problemen, na het gebed is er zachtheid en vreugde en de dankbaarheid dat je de moeite neemt om langs te komen.

's Middags het woord voor vanavond voorbereid. Op dinsdagavond is er altijd een aparte dienst met veel lofprijs, aanbidding, voorbede en een korte bijbelstudie. Ik mocht het laatste voor mijn rekening nemen.

De voorbereiding.

Ik heb gesproken over de hoop.In Hebreeën 6 leert de bijbel dat we de hoop hebben als anker voor de ziel en dat Jezus als voorloper ons verankerd heeft in de hemel. De voorloper was in de tijd van de Grieken en Romeinen, de persoon die met het anker uit de boot de haven in ging om het anker vast te leggen achter speciale stenen. Het schip bleef dan nog buiten de haven maar was wel gezekerd.
Zo heeft Jezus onze ziel gezekerd in de hemel door voor ons uit via Zijn dood. Ook al zijn we nog niet bij God, we hebben wel de zekerheid dat we zullen komen.Die hoop mogen wij delen.  Het touw waar het anker aan vast zat werd de Elpis of Hoop genoemd. Het was een goede dienst. Ik ervaar dat er  geestelijk meer ruimte komt in de kerk.

Na afloop nog even op bezoek geweest bij Ionathan en Diana voor een lekkere kop koffie. Het was een heerlijk avond met een prachtige zonsondergang.

Zo vredig