Evanghelizare

Onderweg naar Jacodu

Het is nu zaterdagavond en ik ben net terug van een lange dag. Vanochtend om half tien ben ik vertrokken naar Jacodu voor een bezoek aan Ron en Jo en om een evangelisatiedienst bij te wonen met Stelica en Christina Barabas Savu. Zij zijn een voorgangersechtpaar die ik al jaren ken via nieuwsbrieven die ik van toegestuurd kreeg zonder dat ik wist waarom. Het was in de tijd dat we betrokken raakte bij het Jacodu Onderwijsproject. Op een dag reed ik met Ron en Jo mee en zag ik dat we langs een weg richting Boiu reden en toen bleek dat hemelsbreed erg dichtbij Jacodu lag. Jo vroeg of ik toen de nieuwsbrief wilde doorsturen en zo hebben zij contact gelegd. En nu werken we samen tijdens een evangelisatiemiddag. Ik vond het echt bijzonder om hen nu eindelijk eens in levende lijve te ontmoeten.

Het naaiatelier

Het weer was fantastisch, de weg naar Jacodu was zo mooi dat ik gestopt ben om foto's te maken. Het land is prachtig, zeker met het lentegroen.

Toen ik in Jacodu aankwam, met nog een aantal dozen kleren voor de tweedehandswinkel hebben we eerst de vooruitgang bekeken in de workshop en het naaiatelier. Er staan nu machines in de workshop en het krijgt nu echt vorm. Ook het atelier is op een paar dingen na klaar om ingericht te worden.

De workshop

Buiten waren Tarzan en Joni druk bezig om steigers te bouwen voor de renovatie van het dak, door leden van Beth-Shalom, Zij komen dinsdag aan dus we lossen elkaar af.

We hebben gesproken over hoe gezegend het project is en dat alles als vanzelf lijkt te verlopen. Alle fases volgden elkaar als natuurlijk op en telkens werd er voorzien in wat nodig was. Dit weekend hebben ze de eerste betalende gast die in The Owls house verblijft. Een gastenverblijf dat ze voor toeristische doeleinden verhuren om geld en werk te generen voor de tieners die van school komen.

Bijschrift toevoegen

Om kwart voor twee kwamen Stelica en Christina met een heel team waaronder ook een groep Amerikanen. We gingen eerst uitnodigingen verspreiden voor de "evangelizare" die om vijf uur zou beginnen in de Camin Cultural, het dorpshuis. We deelden ook  Johannes evangelies uit. Op weg naar de huizen van de Roma-zigeuners kwamen ze ons bijna allemaal al tegemoet om naar de dienst te gaan. Onderweg riep Jo ons bij een jonge vrouw die kampte met zelfmoordneigingen volgens haar ouders. We mochten voor haar bidden en ze kwam later naar de dienst.

De dienst begon met een aantal traditionele liederen, begeleid met accordeon en gitaar. De tieners die mee waren uit Boia voerden een dans op op het lied "Who am I", van Casting Crowns. Eén van de Amerikanen bracht het evangelie.

Ik vind het bijzonder dat we na een aantal jaren bouwen aan de relaties met de Roma, ook nu een geestelijke relaties kunnen opbouwen.
Stelica en Christina willen blijven investeren in de gemeenschap van Jacodu.

Bij het verlaten van de Camin Cultural begon het te onweren en ik heb op de weg terug een paar flinke buien op mijn dak gehad, wat ik geheel niet erg vond omdat de auto nu weer enigzins schoon is van het Roemeense stof.

Tussendoor nog bij Tarzan op bezoek geweest en heb ik weer een aantal typisch Roemeense dingen mogen zien die je bij ons zo'n vijftig jaar geleden zag, zoals het toilet van het dorpshuis.

Uitnodigingen uitdelen

Muziek

Dans

Het woord

Bij Tarzan thuis

Eén van de opgeknapte huizen van de zigeuners

Het toilet van het dorpshuis...

De zigeunergemeenschap doet veel met paard en wagen.

Onweer op de terugweg