Valchid

De heuvels rondom Valchid.

Vanochtend mogen preken in Valchid, een klein dorpje tussen Medias en Sighisoara. Het ligt aan een kleine weg midden tussen de heuvels. Eén van de vele kleine dorpjes in het mooie Roemeense land. Hier leiden Stephan en zijn vrouw Helga een kleine Vineyard gemeente. Stephan en Helga spreken Nederlands dus ik kon in het Nederlands spreken. Er was een groep van rond de twintig man en dan bedoel ik eigenlijk vrouw. De meeste bezoekers waren vrouwen en jonge meisjes.

Bijzonder tijdens deze dienst vond ik de tijd van gebed die we hadden. Er werd gebeden voor Israël (zoals het hoort) en voor een aantal broeders en zusters uit de vervolgde kerk. Via Powerpoint werd een korte beschrijving gegeven van de situatie waarin ze zitten en vervolgens werd er met de hele kerk ervoor gebeden.

Ik mocht spreken over mijn favoriete gedeelte uit de bijbel, het verhaal van de verloren zoon, maar dan met name over zijn oudere broer. Deze broer was als zoon erfgenaam van het bedrijf, maar zijn instelling was die van een knecht. Hard werken dat zal zijn vader wel blij maken, dacht hij. Maar in dit alles miste hij een relatie met zijn vader en kende hij de liefde die de vader voor zijn weggelopen broer had niet. Hij kende de liefde van de vader voor hem zelf niet eens.
Als de oudste broer het hart van de de vader had gekend had hij zijn pijn en verdriet gezien en was hij wellicht achter zijn jongere broer aangegaan om hem terug te brengen naar huis. Net als Jezus, onze oudste broer, alles verliet om ons op te zoeken en terug naar de vader te brengen.
God wil dat wij Zijn liefde leren kennen en gaan ontdekken dat we zonen en dochters van Hem zijn. Als wij Zijn hart hebben leren kennen kunnen wij naar de wereld uitreiken met Zijn liefde en mogen we "weggelopen" broers en zussen terug naar het huis van vader brengen.

Na de preek hebben we in groepjes voor elkaar gebeden dat Gods liefde ons hart zou vervullen. Ik mocht voor de mannen bidden die er waren. Men was bemoedigd.

Na afloop nog koffie gedronken en met Stephan en Helga nagepraat. Ik bid dat God in dit mooie dorp Zijn heerlijkheid gaat laten zien en dat er vrucht op het vele werk komt dat Stephan en Helga hebben verzet. Dit is een weg die God voor mij had gebaand in oktober en ik geloof dat er nog meer momenten samen zullen komen.

Morgen is het de eerste mei. De dag van de arbeid, die wordt meestal gevierd met niets doen, men is vrij. Ik denk dat ik me daar maar bij ga voegen. Ik heb niets op het programma staan.

De mensen van de kerk.

Stephan en Helga bij ons afscheid.