(Zieken)Huisbezoeken

Miklos, Coderuta en Sorina

Gisteren, dinsdag met Fred en Petru op pas geweest om een aantal leden van de kerk die in Solovastru wonen te bezoeken. Het eerste bezoek was aan Miklos en Coderuta. Dit is het echtpaar waar we in oktober in het ziekenhuis van Reghin voor hebben gebeden. (Klik hier om het terug te lezen) Hij heeft onlangs weer in het ziekenhuis gelegen, maar hij ervaart dat er door gebed steeds meer kracht in zijn lichaam komt. In het huis hing een atmosfeer van overwinning, ondanks dat de ziekte er nog is was er lofprijs. Vaak is er een sfeer van depressiviteit als mensen ziek zijn, maar hier niet. Tijdens de gebeden was er strijdvaardigheid. Vooral als dochter Sorina bad. Haar gebed was vol vuur. Ik geloof dat dit gezin een grote rol gaat spelen in de kerk die hier in Solovastru gaat starten. Miklos vertelde dat Theo met wie we gebeden hebben in oktober, sinds het gebed gestopt is met drinken en dat de relatie met zijn zuster weer hersteld is.

Bijschrift toevoegen

's Middags naar het ziekenhuis van Reghin geweest, de moeder van Petru ligt hier met hartproblemen en het risico op een longembolie. Er was een enorme paniek in haar, en we baden voor rust en haar genezing. Fred en ik we namen de vrijheid om samen een loflied te zingen en na een tijd van prijzen en bidden kwam er rust in haar die ze zelf ook ervoer. Naast haar lag Laura, een vrouw die ons op haar bed liet zitten om met Petru's moeder te bidden. Ze hoorde en zag alles zo aan met een onbewogen blik. Ze was vriendelijk maar toonde weinig emotie. We besloten ook voor haar te bidden. God liet haar merken dat ze waardevol voor Hem was. Haar gezicht veranderde, er kwam een glimlach die bleef. Het uitdrukkingsloze was weg. Ze deelde wat haar scheelde, maar ook wat er in haar leven voorgevallen was. Het was een kostbaar moment te ervaren dat Gods Vader Zijn hart liet zien. Ik hoorde vandaag dat ze ontslagen is uit het ziekenhuis, maar dat ze graag contact wil houden met Petru's moeder.

Familie Biga

Het laatste bezoek op dinsdag was bij de familie Biga. Vader Biga is een krachtige typische Roemeense familiehoofd. Hij heeft jaren lang gevangen gezeten en heeft daar zijn leven aan Jezus gegeven. Duidelijk was wel dat hij en zijn vrouw door het leven getekend waren. God gaf ons profetische woorden over hen en we merkten dat er een zachtheid kwam. Ik ben altijd weer verbaasd over de verandering is die er in de mensen komt als er voor hen gebeden wordt en God persoonlijk tot hen spreekt.

Vanmorgen bij de familie Lacatus geweest, een mannenhuishouding. Het zijn twee broers (Viorel en Eugene) met twee jongens (Alex en Addy) van de jongste broer. Een oudere broer (Theodor) was ook op bezoek. Het was hectisch, iedereen sprak door elkaar, terwijl ik van de vertaling van Fred afhankelijk was. De jongens waren in de kamer aan het spelen met een nog levende gevangen vis. Het was moeilijk om ons te concentreren. Naar wie moest ik luisteren, wie moest Fred vertalen. Chaos, maar God kon er doorheen werken. Ik had van te voren de tekst uit 1 Korinthe 1:26-28 gekregen voor dit gezin.

26  Kijk maar eens naar uzelf, broeders. Onder u die door God geroepen werden, zijn (menselijk gesproken) niet veel grote denkers, niet veel invloedrijke en vooraanstaande personen.
27  Nee, God heeft juist wat voor de wereld dwaas is, uitgekozen om hen die zichzelf zo wijs vinden, terecht te wijzen. Hij heeft de zwakken van de wereld uitgekozen om de sterken te beschamen.
28  God heeft het onaanzienlijke en verachtelijke van de wereld uitgekozen. Dat gebruikt Hij om wat in de wereld belangrijk is, buitenspel te zetten.

Het was een hectische boel, de broers zijn misschien niet de slimste en zeker niet aanzienlijke mensen maar God gaat ze gebruiken. Als je dat beseft dan heb er graag wat chaos en hektiek voor over.

Alex met de vis.