Lasa să curgă....

Imre en bellen blazen

Het is de laatste dag alweer van deze reis. De tijd lijkt snel voorbij te zijn gegaan. Gisteren en vandaag veel bezoekjes afgelegd. Gisteren het grootste deel van de dag in Igish geweest. Eerst naar The Sanctuary geweest om mijn vrienden daar te ontmoeten. Imre was blij me te zien en liet dat weer op zijn eigen wijze blijken. Het gaat goed met Moti en al de andere jongenlui. Vooral Luiza was veel beter. Ze heeft een nieuwe kamer en gaat er regelmatig op uit, terwijl de laatste keren dat ik haar zag ze vooral in bed lag en erg somber was. Ik mocht met allen bidden en hen zegenen. Voor Imre heb ik wel vijf keer mogen bidden en als het aan hem lag baden we de hele dag.

Imre en Moti bij de ingang van The Sanctuary

Na de The Sanctuary heb ik een bezoek gebracht aan Dana. Zij werkt samen met Robert en Jenni in de Sanctuary en zorgt voor de bewoners. Zij hoefde pas om 5 uur te beginnen dus heb ik eerst een bezoek aan haar huis gebracht. We hebben bijgepraat en zijn daarna samen naar het huis van Nutzu geweest, de voorganger van de kerk waar ik een aantal keren mocht spreken. Ze verlangen naar een doorbraak. Het land is droog en heeft geestelijk regen nodig. We mochten samen bidden en ik heb me voorgenomen om in oktober hun kerk weer te bezoeken.

Bij de vrienden in Igish.

Vanmorgen was dan eindelijk de bidstond. Met de getrouwen hebben we gebeden voor Bazna, elkaar, voor elkaars kerken en voor geopende bronnen. Izaak opende de bronnen van zijn vader Abraham, al ging dat niet zonder slag of stoot (Genesis 26). Vader dat nodig is om het land vrucht te laten drogen. We hebben gebeden dat het water weer zal stromen uit de bronnen van de beloften: Lasa să curgă....laat het stromen.
Er is ook echt behoefte aan regen, water voor het land. Er is volop gezaaid en gepoot, maar zolang ik hier ben heeft het niet geregend en het is voor de tijd van het jaar erg warm. Er wordt daarom volop gebeden voor regen.

Een voorbeeld van de vele moestuinen; er is regen nodig.

Na de bidstond met Georghe naar broeder Valer geweest. Een traditioneel bezoek aan het oudste lid van de kerk in Bazan. Hij wordt dit jaar al negenentachtig maar hij is in zijn doen en laten nog steeds erg krachtig. Hij wordt gelukkig verzorgd door zijn zoon en diens vrouw. De tijd van gebed samen was goed en ook hier hebben we gebeden voor regen; natuurlijk en geestelijk.

Op bezoek bij broeder Valer.

Vanmiddag de laatste bezoekje afleggen en dan klaar maken voor de reis terug. Rond vier uur vertrek ik naar Sibiu om om iets naar zeven uur naar Dortmund te vliegen in de hoop en verwachting dat er gauw water zal komen. Lasa să curgă....