Volg Zijn weg....

De ezels, rechts achter in het land komen de plastic kassen.

Gisteren (dinsdag) naar Jacodu geweest. Het is elke keer weer een vreugde om Ron en Jo te ontmoeten. De omgeving is zo mooi en rustgevend. Ron heeft me op de hoogte gebracht van de laatste ontwikkelingen. Ze hebben nog een tweetal huizen kunnen aankopen, één voornamelijk voor het land dat er bij zit. Hier kunnen ze de landbouwactiviteiten op uitbreiden. Hier komen onder andere twee "polytunnels"; kassen van plastic. De gewassen die ze hierin kunnen verbouwen kunnen ze gebruiken om de bewoners van The Sanctuary in Ighish te voorzien van groente. Ook is er in de bijbehorende schuur ruimte gemaakt voor de ezels. Het huis zal op termijn  verbouwd en ingericht worden als een gastenverblijf dat verhuurd kan worden aan toeristen. Er is, sinds kort, internet in Jacodu  zodat er communicatie met de rest van de wereld mogelijk is. Belangrijk in deze tijd.
De tweede aankoop is de andere helft van het huis dat als eerste werd gekocht en gebruikt werd als Activiteiten centrum, hier kwamen de kinderen voor naschoolse opvang voordat het "Learning Centre" in gebruik werd genomen. Klik hier voor een terugblik in 2012 toen we met een groep Hollanders hebben geholpen dit huis op te knappen. In het tweede deel van dit huis wil Jo onder andere een keuken maken om de meiden van het project te leren koken. Wellicht kan het ook gebruik worden voor een keuken voor gasten die in het gastenverblijf zullen komen. Ik ben altijd onder de indruk van de visie die Ron en met name Jo hebben.
In de aangekochte huizen staan nog veel spullen van de oorspronkelijke bewoners. Eén ding was wel heel bizar om te zien. Een ingekleurde foto van een man en een vrouw, alleen leek het of de man was weggekrast. Alleen de vrouw was nog duidelijk zichtbaar. Wat voor leed zal daar achter gezeten hebben?

De ruimte voor de keuken

De foto

Rond een uur of één ben ik met Ron mee geweest de kinderen op te halen van school. Het blijven toch nog wel de bengels van zes, zeven jaar geleden, zie de video hieronder.

In de loop van de middag kwamen de kinderen naar het Learning Centre. Eva de leerkracht die hen bijles geeft was er niet, maar Dana was met Robert uit Igishe gekomen voor bijbelles. De kinderen lezen samen uit een speciale kinderbijbel en praten er met Dana over. Het ging over de schepping. Ik vond het fantastisch dat ik met de kinderen mocht praten over het feit dat God hen gemaakt had en dat hij speciale plannen met ieder van hen heeft. Zo bijzonder om deze kinderen liefde van de Vader te zien ervaren.

Aandacht bij de bijbelles.

Ik kom nu ruim zeven jaar in Jacodu en heb het project zien groeien. Het is enorm gezegend. Ron en Jo die zich inzetten voor deze kinderen krijgen geen salaris voor hun werk, maar doen dit werk omdat de liefde van Christus hen er toe aanzet. Ik geloof dat het Gods werk is waar zij in wandelen. Toch zijn er ook wel momenten van teleurstelling. Zo is Joni, de oudste zoon van Tarzan uit het project gestapt en leeft nu in Albesti samen. Hij wil van het leven genieten en denkt dat dat dat zonder werken kan.  Ook is er naar Ron en Jo's zin te weinig vooruitgang in Albesti. Het wintervoedselprogramma was opnieuw een succes, maar vooruitgang om de kinderen naar school te kunnen laten gaan is er niet. Wel beloftes van betrokken mensen maar geen echte daden. De ideeën zijn er om een klein centrum te bouwen waar de kinderen voor en na schooltijd naar toe kunnen gaan zodat ze klaar gemaakt kunnen worden voor de schooldag, zoals schone kleding aantrekken en zo.
We mochten samen praten over de situatie en ik kon hen bemoedigen met een tekst die ik mijn tijd met God die morgen kreeg uit psalm 37:34:

Zie onder alles uit naar de HERE en blijf op Zijn weg. 

Dan zal Hij u uitkiezen om het land in bezit te nemen en er altijd te wonen...

We mochten samen bidden. Blijven uitzien naar de Heer; het van Hem verwachten ook al lijkt het soms uit te blijven. Ik weet dat Ron en Jo op Gods weg wandelen en dat blijven doen. Ze zullen dan ook het "land in Albesti in bezit mogen nemen". Laten we voor hen blijven bidden.

Hieronder twee foto's van Maria. Uit 2010 en dit jaar. Maria gaat volgend school jaar verder studeren als manicure. Zij zal de eerste van de kinderen uit het Eduction Programm zijn die deze stap gaat maken. Een vrucht van het werk van Ron en Jo. Wel leuk om te vermelden is dat ze eerst een opleiding tot automonteur wilde gaan volgen. Dit bleek echter een idee van Tarzan, haar vader, te zijn die dacht dat ze dan ook wel zou leren auto rijden. Dan had hij een chauffeur. Manicure is toch beter denk ik.

Maria; toen en nu..