Vandaag, maandag, vooral bezoekjes gebracht aan de leden van de kerk hier in Bazna. Veel samen gepraat en gebeden. De bidstond van vanochtend is uitgesteld naar donderdag dus ik kon onverwachts een beetje uitslapen. De laatste dagen dat ik door Roemenië heb gereden weer het mooie van het land gezien en de bijzondere wijze waarop ze werken. Het leek me wel leuk om daar een paar voorbeelden van te delen. Op de weg naar Solovastru weer een voorbeeld gezien van de "efficiënte wijze" hoe ze hier de weg onderhouden. Ze freezen kriskras stukken slecht asfalt weg over een afstand van enkele kilometers. De helft, één kant van de weg, was al weer gevuld, de andere helft nog niet. Dus op de heenweg had ik pech, op de terugweg geluk.
 |
| De gevreesde / gefreezde weg... |
Iets vergelijkbaars zag ik in Reghin. De zebrapaden werden opnieuw gespoten. Eerst de ene helft van de weg en dan alle zebrapaden direct na elkaar. Later de andere helft. Om de verf te laten drogen werden er kleine pionnen neergezet waar je omheen moest rijden. Op zaterdag op de hoofdweg gaf dat dus behoorlijke files.
 |
| Pas op! Pas geverfd.... |
Ook zie je nog steeds paard en wagen op de hoofdweg, hoewel dat officieel niet meer mag.
 |
| Paard en wagen |
Toch geeft dit charme aan het land, niet alles is perfect gestructureerd en gepland zoals bij ons. Je moet tijd nemen voor zaken zoals boodschappen doen. He gras wordt vaak nog gemaaid met de zeis. En veel mensen verbouwen hun groente in de tuin. Op het heetst van de dag zitten in de schaduw voor het huis. Tijd voor elkaar als je op bezoek gaat. Een levensritme waar we in Nederland best wat meer van zouden kunnen gebruiken. Het is een bijzonder en mooi land. Een land waar God nog een bijzonder plan mee heeft. Vanavond genoten van de schoonheid van dit land in de ondergaande zon.
 |
| De ondergaande zon... |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten